خشکی و ترک پاشنه پا که با خارش، درد و ظاهر ناخوشایند همراه است، فقط یک مشکل زیبایی نیست؛ متخصصان پوست به افراد دیابتی و مبتلایان به کمکاری تیروئید هشدار می‌دهند که بیتوجهی به این عارضه می‌تواند به زخم‌های عفونی و حتی قطع عضو منجر شود. در این گزارش، شایع‌ترین دلایل خشکی پاشنه پا و مؤثرترین روش‌های درمان خانگی و تخصصی را مرور می‌کنیم.
شایع‌ترین دلایل خشکی پاشنه پا؛ از ایستادن طولانی تا کمبود ویتامین
بر اساس گزارش‌های پزشکی، خشکی پاشنه پا دلایل متعددی دارد که مهم‌ترین آنها عبارتند از:
- ایستادن طولانی مدت (به ویژه روی سطوح سخت)، پوشیدن کفش‌های باز مانند صندل، کمبود ویتامین و آب در بدن، بیماری‌هایی مانند دیابت، کمکاری تیروئید یا پسوریازیس، شستن بیش از حد پا با آب داغ و صابون‌های قوی، و افزایش سن که باعث کاهش چربی طبیعی پوست می‌شود.
روش‌های طلایی درمان خشکی پاشنه پا؛ از کرم اوره تا جوراب نخی شبانه
متخصصان پوست تأکید می‌کنند درمان خشکی پاشنه پا نیازمند تداوم و صبر است. مؤثرترین روش‌های خانگی که در ۹۰ درصد موارد نتیجه داده‌اند عبارتند از:
- خیساندن و لایه‌برداری اصولی: پاها را ۱۵ تا ۲۰ دقیقه در آب ولرم با روغن زیتون یا نمک اپسوم بخیسانید، سپس با سنگ پا پوست خشک را بردارید (حداکثر هفته‌ای دو بار).
- استفاده از کرم‌های حاوی اوره (۱۰ تا ۲۰ درصد): شب‌ها قبل از خواب روی پاشنه بمالید و بلافاصله جوراب نخی بپوشید تا جذب چند برابر شود.
- درمان خانگی با وازلین، روغن نارگیل و ماسک عسل و آووکادو.
- پوشیدن کفش پشت‌بسته با کفی نرم و جوراب نخی تنفسی.
در صورت عمیق بودن ترک‌ها و خونریزی، حتماً به پزشک مراجعه کنید. درمان‌های تخصصی شامل چسب سیلیکونی، کرم آنتی‌بیوتیک، بوتاکس موضعی و لیزر است. همچنین تغییر سبک زندگی شامل نوشیدن ۲ تا ۳ لیتر آب روزانه، مصرف غذاهای حاوی امگا ۳ و ویتامین E، استفاده از صابون‌های ملایم و مرطوب‌کننده بعد از هر استحمام، از عود مجدد خشکی پاشنه پا جلوگیری می‌کند. افراد دیابتی در صورت عدم بهبودی پس از ۲ هفته درمان خانگی یا مشاهده قرمزی، تورم و چرک، باید فوراً به متخصص پوست مراجعه کنند.
