حکم ۹۹ ضربه شلاق پژمان جمشیدی اجرا میشود؟
انتشار خبر محکومیت پژمان جمشیدی به ۹۹ ضربه شلاق تعزیری در حالی خبرساز شد که این رأی هنوز در مرحله بدوی قرار دارد و قابل اعتراض است. وکیل این بازیگر با اعلام شکایت رسمی از برخی رسانهها به دلیل انتشار حکم غیرقطعی، تأکید کرد که پرونده هنوز به مرحله قطعیت نرسیده است.
پیش از قطعیت رأی؛ ماجرای خبری که تیتر رسانههای خارجی شد
گاهی یک خبر، پیش از آنکه حقیقتش روشن شود، راه خود را در فضای رسانهای باز میکند و آنقدر دستبهدست میشود که اصلاحش دیگر بهسادگی ممکن نیست. ماجرای خبر مربوط به حکم صادره برای پژمان جمشیدی نیز از همین دست است؛ خبری که پیش از قطعی شدن رأی دادگاه منتشر شد و خیلی زود به تیتر و زیرنویس برخی رسانههای خارجی بدل شد.

پیش از این، برخی رسانهها به نقل از شاکی پرونده اعلام کرده بودند که پژمان جمشیدی به ۹۹ ضربه شلاق تعزیری محکوم شده است؛ خبری که به سرعت در فضای مجازی فراگیر شد.
وکیل پژمان جمشیدی: رأی بدوی ظرف ۲۰ روز قابل اعتراض است
کامبیز برجاس، وکیل پژمان جمشیدی، در گفتوگو با خبرنگار تسنیم توضیح داده که رأی دادگاه کیفری صادر و به وکلا ابلاغ شده است. دو نکته کلیدی درباره این رأی وجود دارد:
- این حکم هنوز قطعیت ندارد و در مرحله بدوی قرار دارد
- رأی صادره ظرف ۲۰ روز قابل اعتراض است و پس از طی مراحل قانونی و قطعیت دادنامه میتوان درباره آن بهصورت رسمی و رسانهای صحبت کرد
برجاس همچنین تأکید کرده که به دلیل رسانهای شدن حکم غیرقطعی، پیگیری حقوقی این موضوع در دستور کار قرار گرفته و از برخی رسانهها شکایت رسمی شده است.
واکنشها به شتابزدگی رسانهای؛ پاس گل به رسانههای مخالف؟
مسئله صرفاً اعلام یک حکم نیست؛ بهویژه وقتی آن حکم هنوز قطعیت پیدا نکرده است. پرسش اصلی اینجاست که چرا برخی رسانههای داخلی، بهویژه در فضای مجازی، با عجله خبری را منتشر کردند که هنوز در مرحله بدوی قرار دارد. همین شتابزدگی کافی بود تا رسانههای معاند، از جمله شبکهایی مانند ایران اینترنشنال، آن را دستاویز تازهای برای روایتهای خود قرار دهند.
در چنین فضایی، برخی معتقدند انتشار زودهنگام این خبر چیزی شبیه «پاس گل» دادن به رسانههای مخالف بوده است؛ رسانههایی که همواره در جستجوی سوژهای تازه برای حمله تبلیغاتی هستند. این موضوع بار دیگر این پرسش قدیمی را زنده کرده است: مرز میان اطلاعرسانی و شتابزدگی در خبر کجاست؟ در دنیایی که خبرها با سرعتی سرسامآور منتشر میشوند، شاید بیش از هر زمان دیگری دقت در انتشار اطلاعات اهمیت داشته باشد؛ بهویژه وقتی پای آبروی افراد و اعتبار رسانهها در میان است.
